Desvelamos que comezamos a andaina na Biblioteca de Primaria entre letras e conversas clandestinas. Presentamos a proposta a quen quixo vir, ante unha chea de confidentes. Como calquera club de lectura escollemos un texto para ler e como disidentes na clandestinidade comprometémosnos cunha reivindicación e unha causa que, polo de agora, non desvelaremos.
De origo, lectura e interpretación, memoria e impulso,
luctor et emergo, defensa e inicio, clamor et libertas,
semente e primavera, reflexión e revolta,
clandestinidade e pensamento.
UNHA BIBLIOTECA CLANDESTINA
Se cadra é necesario fundarmos unha biblioteca clandestina para aprender de novo a valorar a importancia de ler en profundidade. Non cabe a máis mínima dúbida de que, tras comezar este curso con alegatos obscenos a non darlle transcendencia á lectura, non deixa de ser necesario seguir insistindo na revolución persoal e colectiva que supón abrir un libro, para saborealo ou para aborrecelo, para mirármonos no espello que é a literatura, para agasallármonos cunha oportunidade para seguir soñando e construíndo utopías e, como diría Lorca, para impedir que morra a esperanza. Pan e libros. Que distinto a aquilo de "pan e circo", ou a esoutro de estadios e balón e máis balón!
A CLANDESTINIDADE, O SENTIDIÑO E A CRÍTICA
Afastarse do abismo e da comodidade das maiorías que mirando só as pantallas dos móbiles en rabaños son arrastrados ineludiblemente coma se dunha DANA se tratase, cara ao conformismo apático e egoísta. Convértese pois nun exercicio necesario e paciente para tomar alento, respirar profundo e con sentidiño incorporarse, paseniño e sen volta atrás, á crítica, desprenderse do gris da uniformidade e a globalización impúdica, para apostar pola diversidade clandestina que berra en cada recuncho do universo mundo a favor da humanidade que está ferida polo máis cruel e despiadado necrocapitalismo no que vivimos indolentes as máis das veces. Que pouco sentido, que ausencia de empatía! Si, debemos reaccionar se non queremos chegar tarde a estación nesta ocasión. A crítica é a arma pacífica das letras e da palabra contra o abuso do poder, o clamor da crítica é esencial para educación e a viaxe da vida. Sexa tan só por evidenciar que a esperanza dun mundo mellor aínda existe, que reclama a nosa atención e o noso compromiso.
A DEBATE
Logo da confabulación manifesta do poder co odio vén a hipocrasía que proclama a neutralidade ideolóxica ante as cámaras da indecencia. Redimirse da corrupción da educación é un imperativo para docentes e alumnado, tamén para as familias e a sociedade civil. A educación está en cuestión ao pretender introducir a caducidade do espírito crítico. Non todas as opinións son respectables, pero si que son todas cuestionables. Entender isto resulta vital para avanzar co progreso confidente da humanidade cara ao inexcusable deber da felicidade.
A MODO DE BIBLIOGRAFÍA DA OPINIÓN AO USO,
ou apuntamentos para este curso...
Yolanda Castaño, cando deixo de ser flor, molesto
200 aniversario do autor Carlos Collodi, As aventuras de Pinocchio
Propoñemos unha chea de lecturas de interese:
Tras do ceo, obra do Premio Nacional das Letras 2024 Manuel Rivas unha aposta narrativa tremendamente actual.
UBASUTE da nosa Premio Nacional de Literatura Dramática:
La historia del movimiento obrero de las hormigas, de Juan Carlos Mestre, unha das voces poéticas máis recoñecidas desde que no ano 1986 gaña o Premio Adonais de Poesía un dos máis prestixiosos do Estado Español.
BOSQUE, un libro de poesía en galego de Antón Blanco Casás que acaba de saír do prelo.
Houbo unha vez unha meniña que se atopou con Eduardo Galeano, un escritor recoñecido, pero que ela non sabía que é o que era. A nena coa ousadía propia da inocencia que caracteriza á infancia preguntou:
- E ti que fas?
- Eu, escribo libros - respondeu o autor.
- Sabe, a min non me gustan os libros.
- Ah!...- algo amolado e desconcertado na procura dunha resposta axeitada que non tivo tempo a darlle porque a rapaciña falou de novo.
- Nos libros as palabras están quedas, prefiro as cancións porque nas cancións as palabras voan.
